Dag 09. Negreira – Vilaserio 07-07-2018

13,3 km gelopen, 4 uur 16 minuten

Stijgen: 300 meter

Dalen: 200 meter

Kilometers nog af te leggen: 50,3

Foto’s P / Video / Foto’s M / Dag terug / Dag vooruit

Tja, een fiësta zorgt voor plezier en vertier van de lokale bevolking, maar de pelgrim die nachtrust wil, wordt er niet vrolijk van. We hebben ze gehoord, maar het was minder hard en gelukkig ook niet zo laat, of zal ik schrijven, vroeg. Nu weet ik niet wat erger was deze nacht, de fiesta buiten of het gesnurk binnen. We hebben er beiden niet van genoten en wel last van gehad.

Volgens mij is dit de eerste keer dat wij als laatsten een alberge verlaten. Ja misschien niet de enige keer, maar die andere keer waren we ook de enigen in het hotel, dus dan telt het niet, toch? De planning voor vandaag is om geen grote afstand af te leggen, een 13-tal kilometers zou genoeg moeten zijn, voor het schema dat we willen aanhouden.

Als we naar buiten gaan straalt het zonnetje al zijn vitamines op ons en alle andere zonnedeeltjes. Nu hopen dat er dichtbij iets te eten valt te krijgen, zodat we niet op een lege maag hoeven te vertrekken. En jawel, 150 meter verderop is een cafetaria open en kunnen we een ontbijtje scoren. Onze stokken die we met veel moeite hebben gevonden, liggen nu in de alberge, waar we niet meer in kunnen, helaas, zonder stokken verder.

Gisteren bergaf geëindigd, vandaag weer bergop beginnend. Het blijft eigenlijk de hele dag wel bergopwaarts gaan, zo nu en dan een beetje dalend, maar daarna weer volop ophoog. Het lopen doen we op ons gemak, we hebben alle tijd en kijken goed wat de route te bieden heeft. Rond half 12 nemen we een lunch, een beetje vroeg, maar dat mag de pret niet drukken.

We hebben 2/3 al afgelegd, nog een 4-tal kilometers en dan zijn we in de plaats waar we willen overnachten. Dus alle tijd. In Vilaserio zijn 3 alberges, 2 private en 1 gemeentelijke. Volgens mijn route boekje zou de gemeentelijke alberge erg verouderd zijn met alleen slaapplekken op de grond. Dat moet je ons svp niet aandoen. Liever een stapelbed dat te klein is, dan slapen op een matras op de grond.

Als we arriveren nemen we het eerste de beste alberge. Wij zijn de eersten, dus wij hebben het voor het uitzoeken. We nemen allebei een onderste bed bij het raam. We kunnen hier ook onze was doen, dat is fijn, weer fris en fruitig ruikende kleren. Niet dat wij erg stinken, maar het is wel makkelijker dan de handwas doen. Uiteindelijk is de slaapzaal gevuld met 7 personen.

Het is de hele dag mooi weer, in de namiddag ga ik een lekker pilsje drinken op het terras, Didi probeert een middagdutje te doen. Het avondeten zullen we weer op tijd nuttigen, in het restaurant waar de alberge bijhoort. Dan kunnen we weer op tijd naar bed, want morgen gaan we weer een 21 kilometer afleggen. Het eten is weer zoals vertrouwd in Spanje op de camino, goed en voldoende. We hebben echt niet te klagen.

Wij zijn de eersten die weer in bed liggen, wij moeten morgen weer een behoorlijk aantal kilometers afleggen en dan wil je wel voldoende rust hebben genomen. Hopelijk zijn de anderen straks stil als zij zich gaan neerstrijken in hun bed, zodat wij ongestoord kunnen slapen.

EN zoals gebruikelijk op een korte wandeldag, volgt ook een kort verhaal. Nu komt die grote olifant met die lange neus, die dit verhaaltje uitblaast…..

Overnachting: Albergue O Rueiro

Foto’s P / Video / Foto’s M / Dag terug / Dag vooruit