Dag 06. a Rua (Buscas) – a Torre 04-07-2018

21,0 km gelopen, 5 uur 36 minuten

Stijgen: 150 meter

Dalen: 200 meter

Kilometers nog af te leggen: 13,8

Foto’s P / Video / Foto’s M / Dag terug / Dag vooruit

Het was een goede rust deze nacht. Een luxe bed en geen onbekende snurkers in dezelfde kamer verstoord minder de rust in de nacht. In onze Spaanse versie van een B&B krijgen we ook een ontbijt. We worden goed verzorgd door onze Spaanse gastheer, maar het Spaanse brood is toch anders dan het Nederlandse of Duitse brood. Maar het vult en we hoeven niet uit te kijken naar een cafetaria.

SdC ligt nog meer dan 30 kilometer voor ons, dus nog maximaal 2 wandeldagen en die moeten we zo proberen in te richten dat we op de 2e dag, als we aankomen in SdC, nog om 12 uur naar de pelgrimsmis kunnen. Dit moet te doen zijn, denken we samen. Dus we vertrekken lekker om half 9.

Op straat zien we al enkele mede pelgrims die al weer op pad zijn. En warempel, ze lopen ook nog eens de goede richting uit. En met ons gebruikelijke gangetje halen we er ook enkele in. Onze weg verloopt niet via de grote weg, we lopen door bossen en over landerijen. Het is nog steeds glooiend, de wandelweg, die zo zal blijven tot aan het eind van de rit, de wandelrit wel te verstaan.

Op onze weg komen we een bord tegen die erop wijst dat er de volgende 13 kilometer niets te koop is, dus als je nog voorraad nodig hebt, of iets wilt drinken of eten moet je dit hier doen. Het is een klein dorpje met 1 cafetaria, we nemen er wat te drinken en kijken of we de proviand moeten aanvullen. Hier treffen we ook de 3e pelgrim van deze ochtend aan. Hij komt uit Colombia, is reeds 1 week in Spanje en wil vandaag in SdC aankomen.

Na een kort gesprek moet hij echt weer vertrekken, hij is niet een geoefende wandelaar, maar tot nu toe verloopt zijn tocht goed. Hij kan ook weer niet te lang in Spanje blijven want hij moet ook binnenkort weer naar Colombia. Als wij ook weer de wandelgang inzetten, komen we een hevig toeterende bestelbus tegen. Wat zou dat weer betekenen? En 5 minuten later weten we het, het is de bakker die zijn klanten roept….

Het wandelpad is een mooi variërend pad. Genoeg te zien en veel afwisseling en soms een stuk drukke weg, het hoort erbij, want we komen ook in onbewoond of slecht bewoond gebied. De 13 kilometer zonder voorzieningen eindigen in Siguesa, waar we dus weer iets kunnen eten. We lopen eerst door een industrieel gebied, dan een park en komen vervolgens uit bij een klein sportgebied, zwembad, tennisbanen en andere sporten. Hier is een kantine waar we iets te eten nemen, het is immers al weer 1 uur in de middag.

We kunnen hier kijken voor een alberge, met dan voor morgen nog 18 kilometer af te leggen, of besluiten om nog verder te lopen om de afstand voor morgen in te korten. Het is nog niet laat, dus verder lopen naar een andere slaapgelegenheid die korter bij SdC ligt, waardoor we morgen minder hoeven af te leggen en op tijd kunnen zijn voor de 12 uurs mis.

Na Google-informatie en booking-dot-com informatie vind ik geen geschikte slaapplaats in de zin van een alberge. De eerste slaapgelegenheid is een hotel met een middelmatige waardering, betaald met de verzamelde punten van een boekingswebsite. Het is nog 4 kilometer tot het hotel, die aan de N-550 ligt.

De gebruikelijke wandelroute loopt min of meer evenredig aan de N550, maar waar zou je dan richting de N550 moeten afslaan om bij het hotel te komen? Om het hotel niet te missen, besluiten we om over de N550 te lopen. Nee niet over de middenlijn, maar gewoon aan de rechterkant. Het is een behoorlijk drukke weg en we worden door 1 bestuurder erop geattendeerd dat wij hier niet mogen lopen.

Daar waar we kunnen lopen we op een ventweg of trottoir,  maar dat is niet altijd mogelijk. We blijven uitkijken naar het verkeer, we lopen naar de overkant, zodat we, indien nodig, het tegemoetkomende verkeer kunnen ontwijken. We komen langzaam in de buurt van het hotel, volgens Google Maps, maar we zien nog niets. Pas 300 meter ervoor zien we het uithangbord, nog even doorlopen.

De foto’s op de boekingsite zagen er goed uit, de werkelijk iets minder goed. Wat foto-shop al niet kan doen, of oude foto’s gebruiken en de kleuren aanscherpen. Maar we zuren niet, we moeten ook “ontberen”, wij zijn tenslotte pelgrims. Dus als we geregistreerd zijn, gaan we naar onze kamer en nemen de late middagrust. Verfrissen ons en doen lekker lui.

We zijn volgens mij de enigen in dit hotel, gerund door moeder en zoon, vermoed ik. Tegen 19 uur gaan we naar het restaurant voor het menu del dia, of mag ik schrijven: het menu del mama? We mogen niet klagen, het eten is zoals overal in Spanje gewoon goed en voldoende, ook al zijn we de enigen waarvoor de grote keuken open is. Tijdens het eten maak ik ook alvast een reservering voor een alberge in SdC, dan hoeven we morgen niet te zoeken naar een slaapplek en kunnen we bij late aankomst direct naar de alberge, spaart tijd om de rugzak ergens veilig op te bergen en de mis te bezoeken.

Als we gegeten hebben vragen we hoe laat we kunnen ontbijten morgen, een Continentaal ontbijt, zodat we op tijd kunnen vertrekken voor de laatste 14 kilometer. Om 7 uur kunnen we morgenvroeg aanschuiven en ons sterken met een ontbijt voor de laatste wandeldag naar SdC. We zouden SdC nu al kunnen ruiken als er wat te ruiken zou vallen en de wind naar het Noord-Oosten ging. Op tijd slapen zodat we fris en fruitig kunnen opstaan.

Overnachting: Hotel San Vicente

Foto’s P / Video / Foto’s M / Dag terug / Dag vooruit