Dag 05. Presedo – a Rua (Buscas) 03-07-2018

20,1 km gelopen, 5 uur 56 minuten

Stijgen: 340 meter

Dalen: 70 meter

Kilometers nog af te leggen: 35,1

Foto’s P / Video / Foto’s M / Dag terug / Dag vooruit

We starten de 5e wandeldag na pas een 2e nacht te hebben geslapen in een alberge. Was ik op mijn persoonlijke camino eerder een beetje uitgelaten over de toeristenpelgrims, zijn wij dat zelf eigenlijk ook een klein beetje. Meer dan de helft van de nachten tot nu toe niet in een alberge, maar het kan nog verkeren. We dragen in ieder geval onze eigen rugzakken, geen taxi-service voor de backpack.

Wij zijn er vroeg bij vandaag, want die zware wandeldag gaat gebeuren. Dus niet uitslapen, iets wat eigenlijk ook onmogelijk is, en weg. Een Engelsman is ons voor, voor het vertrek. We lopen weer terug naar de route want de overnachting lag ongeveer 400 meter verwijderd van de route.

De man uit Engeland loopt veel verder terug dan waar wij gisteren de route hebben verlaten. Zou ik hem roepen en de weg wijzen, of doet hij dit bewust? Wij hebben hem gisteren ook zien wandelen. We lopen op de route en passeren nu de achterzijde van het restaurant waar we gisteren hebben geluncht.

Op een gegeven moment kijk ik achterom en zie tot mijn verbazing, nee niet verbazing want het is toch wel verwacht, de Engelsman achter ons lopen. We komen tot een kort gesprek en ik vertel dus wat we hem deze ochtend ver terug hebben zien lopen en hij verklaart dit met zijn Famous Words: “I took 1 of my famous short cuts.”

Regen en droog volgen elkaar op deze dag, dus poncho uit en aan. De weg blijft een lange tijd langs de doorgaande lokale weg lopen. En onderweg zien we ook weer de 2 Italiaanse dames lopen. En hun temperament is duidelijk hoorbaar. Het lijkt op gesteggel. Maar het is een vriendelijk gesteggel. Het Mediterrane karakter zal hier debet aan zijn.

Het is heuvelachtig en een voorbode voor de zware beklimming die nog moet komen. We hebben nog niet echt ontbeten, en volgens mijn route boekje moeten we zo dadelijk bij een cafe komen, hiervoor moeten we eerst een kort heuveltje oplopen. Rond half 11 komen we bij het cafeetje en nemen iets te drinken en te eten. Ook andere pelgrims die we nu reeds 2 nachten gezien hebben in de vorige 2 overnachtingsplekken maken een stop.

We komen weer aan de praat en ik ben er heilig van overtuigd dat we nog het steilste stuk moeten krijgen, maar volgens hun komt die niet meer, die zouden we al gehad hebben. Volgens onze gevoelens, die van Didi en mij, moet het steilste stuk nog komen want wat we vandaag tot nu toe gelopen hebben viel reuze mee. Een soort van appeltje eitje wandeling, lekker om de dag mee te beginnen, of te eindigen. Zwaar, dat kan echt niet, dit gaat veel te gemakkelijk. We blijven in een leuke discussie hierover. Zij bij hun standpunt en ik op mijn eigenzinnige wijze bij mijn mening. HEt boek liegt toch niet?

Na het zeer late ontbijt, of was het een vroege lunch, dan zou het zelfs een brunch geweest kunnen zijn, gaan we weer verder, op naar onze geplande alberge in Hospital de Bruma. Maar wat schetst onze verbazing? Slechts dertig minuten na ons ontbijt bereiken we Hospital…. Dit kan volgens mij niet. Waar is die zware beklimming? Hadden ze toch gelijk, dat die beklimming al achter ons ligt, maar welke was het dan?

Er staan al enkele pelgrims bij de alberge, het is erg vroeg en deze gaat pas na 14 uur open, het is nu half 12. Moeten we 2 en een half uur wachten tot we naar binnen kunnen? Volgens mij route boekje zijn er geen faciliteiten in de alberge. Het is nog vroeg en we voelen ons goed, zullen we doorlopen naar een andere plaats?

De eerstvolgende gelegenheid is 7 kilometer verderop. Ja we wagen het erop, we gaan doorlopen. De weg voert ons langs velden en bosjes, onder een hoge haag door en langs een drukke weg. Door enkele dorpjes en een dorp met rare beelden.

De wandeling duurt een kleine 2 uurtjes en in Rua is alleen een Casa Rural voor te overnachten. Zie het als een luxe B&B met een behoorlijk prijsje. Er is geen alternatief, dus we nemen maar een kamer, onder protest van DIdi, want het is wel erg prijzig. Het is dan ook een ruime kamer met badkamer en zeer grote handdoeken.

Het is een dorpje van niks, niks te beleven en niks te vinden, wel 2 cafetarias waar niks is te beleven. Dus omdat er niks te beleven valt, zal ik je ook met niks meer lastig vallen over deze dag.

Overnachting: Casa Rural Donna Maria