Dag 04. Betanzos – Presedo 02-07-2018

13,1 km gelopen, 3 uur 44 minuten

Stijgen: 140 meter

Dalen: 70 meter

Kilometers nog af te leggen: 54,8

Foto’s P / Video / Foto’s MDag terug / Dag vooruit

Nu ik in maart 2019 ons verhaal aan het typen ben, kom ik erachter dat ik geen dagbericht heb van deze 4e wandeldag. Wat was er die dag gebeurd waardoor ik geen bericht heb? Of heb ik het wel geschreven en gepubliceerd en per ongeluk verwijderd?

Wat is er die dag gebeurt, wat hebben we beleefd? Ik moet aan de hand van de gemaakte foto’s mijn verhaal schrijven. Dus hier komt het, het zal wel wat korter zijn dan de andere dagverhalen. Maar er moet iets op het digitale papier komen. Gelukkig heb ik ook nog de dagvideo op Youtube staan om even terug te kijken.

We staan vroeg op want de eerste foto is gemaakt om 11 over 8 en die is niet in Betanzos gemaakt, maar erbuiten. We hebben in Betanzos ook in een cafetaria een ontbijt gepakt. De eerste meters gingen even omhoog om vervolgens weer af te dalen naar een dalletje. Na het dalletje komt er weer een heuvel voor ons opdoemen waar me middels een geasfalteerde weg omhoog lopen.

We lopen langs een hoge muur, het is geen muur maar een wand van een klooster. Op deze wand is een muurschildering gemaakt van de Maria verschijning in Fatima. De weg voert nog meer omhoog en we hebben een mistige blik op Betanzos, achter ons. We passeren ook een ijzeren monument van een pelgrim die ons de weg wijst, die kant op en vlug, die indruk krijg ik ervan. We lopen met de ponchos aan, het miezert behoorlijk.

Een korte periode zien we enkele andere pelgrims lopen, dan eens voor ons, dan weer achter ons. WIj samen zijn geen RemyÅ› Alleen Op De Wereld nu. We lopen door een bosrijk gebied, maar met onze ponchoÅ› aan helaas.

Hoewel we niet hoger dan 450 meter lopen, kunnen we wel op een gegeven moment over de bewolking heen kijken. De regenwolken die Betanzos nu afschermen van onze blikken achterwaarts.  De bossen van eucalytusbomen passeren we weer op onze route, op een gegeven moment komt er een zeer kleine kudde schapen aanlopen, ze volgend hun herder/eigenaar en achterop komt de hond die het bij elkaar houdt. Of liep die nu ook nog voor de kudde uit, de omgekeerde wereld zeg maar.

Rond het middag uur zijn we in Presedo, waar we erg vroeg bij de gemeentelijke alberge zijn. Deze wordt gepoetst en lijkt nog niet open te zijn. Maar iets later blijkt deze toch open te zijn en zijn al enkele pelgrims ingetrokken. We nemen ook onze intrek, de eerste bedden links op de slaapzaal, direct bij de deur. Didi mag het beneden bed en ik het boven bed van het stapelbed. Er is geen mogelijkheid meer om samen naast elkaar op de onderbedden te slapen. En beide boven slapen is geen goede optie.

Voor de lunch gaan we naar het enige restaurant in het dorp, 500 meter verderop. Het eten is goed en we waren net op tijd voordat de siesta begint. Didi’s portie was te veel, dus het wordt ingepakt en zal ‘s avonds worden opgewarmd. Voor een hapje in de avond. De slaapzaal raakt aardig vol en op een gegeven moment zijn alle bedden bezet.

De andere pelgrims hebben ieder hun eigen verhaal, komen uit Duitsland, Italie, Amerika, Frankrijk. Een gemeleerd gezelschap. De gemiddelde leeftijd ligt hier toch veel hoger dan de gemiddelde leeftijd op de laatste 100 kilometers van de Camino Frances. Zelfs de gemiddelde leeftijd op de Camino Aragon ligt lager.

We zijn op tijd naar bed gegaan, want morgen zou de zwaarste etappe volgen volgens het Engelse route boekje. De steilste beklimming over een grotere afstand, dus uit voorzorg morgen ook op tijd vertrekken.

Overnachting: Albergue Peregrinos

Foto’s P / Video / Foto’s MDag terug / Dag vooruit